Robert "Roberto Il Bene" de Goeij

Na heel wat circuitdagen de afgelopen 10 jaar op Assen en later ook op Zandvoort, Zolder en Croix heb ik dan eindelijk de knoop doorgehakt om me in wedstrijd verband op de circuits te gaan begeven.
Aangestoken door Bob met het Italiaanse virus heb ik in 2006 mijn Yamaha XJR 1300 ingeruild voor een Aprilia Tuono.

Die XJR 1300 had ik in een soort vlaag van verstandsverbijstering gekocht. Ik had mijn ’98-er R1 ingeruild, omdat ik hier en daar wat geluk had gehad op de openbare weg met deze raket. Gematst worden door de politie na een wheelie op de snelweg tijdens de TT was voor mij het omslagpunt om het maar eens wat rustiger aan te gaan doen. De XJR zou mij wel dwingen om me te beheersen op de weg!

Maar het spreekwoordelijke bloed kruipt waar het niet gaan kan, dus ik moest na 1½  jaar weer iets hebben waarmee ik ook leuk op het circuit zou kunnen rijden. Liefst iets Italiaans, omdat deelname aan de Ducati Clubraces dan tot de mogelijkheden zou behoren.

Dat werd dus de Aprilia Tuono uit 2004. Ideaal met een breed stuur voor op de weg en snel om te bouwen met clip-ons tot RSV mille voor op het circuit.

Toen de Tuono twee weken in mijn bezit was ben ik er direct mee naar Assen gegaan om tijdens de CRT grid time het nieuwe circuit te verkennen. En dat was lastig. Het nieuwe circuit zonder nationale bocht, maar met Ossebroeken en Strubben. Da’s effe moeilijk om de weg te vinden.

En dan is het racen met een twee-cilinder ook heel anders dan met de R1. Als je op de twin het gas dichtgooit na de Ramshoek om te gaan remmen voor de GT dan remt dat ding zo hard af op de motor en de “slipper clutch” dat je met een veel te lage snelheid aan de bocht begint. Remedie: veel later terugschakelen.

Na nog wat circuitdagen vorig jaar heb ik dit jaar samen met Patrick mijn KNMV C-licentie gehaald op het circuit van Assen. Helaas met drie natte sessies en vier starts in de regen. Eind mei bleek deze ervaring heel goed van pas te komen tijdens de clubrace.

De clubrace was voor mij een super ervaring. Veel rijden, sleutelen, banden wisselen en tanken. Slecht slapen en balen dat het regent op de racedag. Persoonlijke records verbroken tijdens de kwalificaties en een mooi debuut in de race. Een wereldstart vanaf een 11e positie naar de 3e positie in de eerste bocht. Met nul race ervaring wist ik al dat dat niet vol te houden was tot het zwart-wit geblokt, maar de uiteindelijke 8ste eindkwalificering op een zeiknatte baan was voor mij top.

Uiteraard veel notities gemaakt van de ervaringen in mijn logboek. Volgend jaar kan ik zo de afstelllingen van vering, bandenspanning en de juiste hoeveelheid brandstof per sessie weer toepassen. En ik weet nu dat de lijn in de Strubben op nat anders moet worden gekozen dan op droog.

Volgend seizoen staat uiteraard de Ducati Clubrace weer op de kalender van ons Race Team, maar ook een aantal ZAC races en wellicht een endurance race met het hele team.