Jaarverslag 2009: Patrick

Na in 2008 de nodige voorbereidingen te hebben getroffen ( Racelicentie halen en het aanschaffen van een Ducati 748S ) kon niets in de weg staan om te gaan beginnen met echt circuit rijden. Mijn Yamaha xjr kon eindelijk gebruikt gaan worden voor waar hij voor bedoeld is. Toeren op de weg!

Het race team begon begin dit jaar ook een steeds professionelere uitstraling te krijgen. De motoren werden allemaal in de team kleuren gespoten en de website werd gestroomlijnd. En dankzij onze sponsoren en de club van 50 werden de mogelijkheden voor het team steeds groter. 

De eerste meters op het circuit van 2009 waren op de baan van Zolder in België. Helaas was het die dag koud en nat. Dus de echte potenties van mijn nieuwe aanwinst nog niet echt goed kunnen aanvoelen. Maar ik voelde wel dat dit dag en nacht verschil was met mijn XJR. De laatste sessies zelfs in de stromende regen gereden. Dus de nat weer training had ik gelijk maar gehad voor dit jaar.

Op 1,2 en 3 mei was het dan eindelijk zover. Deelname aan de clubrace in assen ! Dit was het evenement wat mij er toe heeft gebracht om aan dit avontuur te beginnen. Op vrijdag stonden er 3 trainings sessies op het programma. Om 08:30 ging ik voor de eerste keer de baan op. De weersomstandigheden waren perfect. Na de eerste bochten relaxed te hebben doorlopen ging op de veenslang het gas erop. Nadat ik een flinke knal onder me hoorde stuurde ik mijn motor het gras in. De racekuip had niet goed vast gezeten. De rijwind had de kuipen aan beide zijkanten naar boven geblazen. Enorm balen natuurlijk, na nog geen 500 meter weer aan de kant. Gelukkig viel de schade mee en hebben Jack en Richard heel hard gewerkt om de kuipen weer te repareren en kon ik in de 2^e sessie echt van start. Yeehaa! wat een grip en wat een genot om die duc rond te sturen !

Op zaterdag stonden dan de kwalificatie trainingen op het programma. Uiteraard nog wel onder de indruk van wat er met robert gebeurt was begon ik me steeds meer thuis te voelen en kon ik een 8^e startplaats realiseren. Dit was echt super, want dat betekend dus een parapludame bij de start van de race op zondag. Mijn weekend kon dus al niet meer stuk.

De racedag was daar. Flink gespannen toch wel voor de start. Vooral het afslaan van de motor tijdens de start moest ik zien te voorkomen. Want het nadeel van 8^e staan is dat er dan nog 32 motoren langs je moeten op het moment dat je stil blijft staan. Nou ik kan vertellen dat dit niet gebeurd is. Met 2 veel te hoge wheelies ging ik eindelijk van start. Tot mijn verbazing lag ik hierdoor nog niet echt achter op mijn voorgangers. Door laat te remmen en rechts te blijven kon ik als 3^e de eerste bocht in. Alle spanning was inmiddels als sneeuw voor de zon verdwenen en was het genieten geblazen. Heb de race verder op mijn eigen tempo uitgereden. En uiteindelijk als 7^e kunnen finishen. Geweldig om dan ontvangen te worden in de pitbox door vrienden en familie.