Nog een paar weken tot het einde van het jaar, maar het race seizoen zit er eigenlijk alweer op voor 2009. Hoewel in mijn geval was dat eigenlijk een aantal maanden geleden al zo. Het seizoen begon ergens in februari. Natuurlijk moest er van alles gedaan worden in de voorbereiding: Motors spuiten in kleuren van het team, aantrekken van sponsors en niet op zijn minst het inschrijven voor Het evenement van het seizoen; De Ducati Clubrace.
Zondag 2 februari 12.00 uur begon de inschrijving voor de clubrace. Een stressvolle gebeurtenis want het aantal plaatsen is beperkt en de animo groot. Dus vanaf 10.00 de laptops op tafel (ja 2) en controleren of deze werken en of de verbinding met het WWW “up” is. Niets aan het toeval overlaten. Om 5 minuten voor 12 nog even een SMS naar de andere coureurs om ze herinneren dat de inschrijving begint. Op het zelfde moment 3 SMS-jes binnen met de zelfde tekst. Teamspirit is dik in orde. En dan is het 12 uur. Door de grote drukte geen toegang tot de server! Bellen. De rest heeft het zelfde probleem. Een half uur later; Robert is er door en ingeschreven. Ik kom er niet door. Bob ook niet. Druk telefoonverkeer, aan de ene lijn Bob en aan de andere Patrick. Patrick is het gelukt. Bob en ik komen er niet door. Op het internet verschijnen berichten over een bug in het systeem en hoe dat omzeild kan worden. Het lukt Bob maar mij niet. Dan maar een mail naar de organisatie. 17 uur dikke stress. Aanmelding nog niet rond. Verbinding naar de zaak gemaakt en daarvandaan proberen. En dan lukt het!! Snel betalen en de inschrijving is definitief. Zo wordt je snel oud als coureur.
Maart. Dit jaar willen we ons als een team presenteren en dus moeten de motoren in teamkleuren gespoten worden. In de spuitcabine van firepack is dat prima te doen en na een weekend schuren, plakken en spuiten mag het resultaat er zijn. Na de finishing touch met striping zijn we reuze trots op het resultaat.
26 maart. Circuitdag Zolder. Een regenachtige dag, helaas. Maar er staan wel 4 motoren keurig in kleur klaar. Natuurlijk willen we ze graag op de foto zetten maar besluiten te wachten op zon. Dat hadden we dus beter niet kunnen doen! In de eerste sessie, 3de ronde is de eerste schade een feit. Niet veel later ligt ook robert eraf. Het verdere verslag is te vinden op de site.
4 april. Licentiecursus Assen. Mijn motor is opgelapt en de dag verloopt naar wens. Ook van deze dag is een uitgebreid verslag te vinden op de site. Ben in ieder geval blij de licentie binnen is.
1,2,3 mei. De clubrace is een geweldige ervaring. De gezelligheid, adrenaline en sterke verhalen vieren hoogtij. De voorbereidingen en inspanningen van iedereen en niet alleen van de coureurs betalen zich dubbel en dwars terug. De training, kwalificatie en de race verlopen prima. Iedere keer weet ik een stukje te verbeteren en uiteindelijk finish ik vanaf de 27ste startplek als 19de in de race. Voldoende ruimte om volgend jaar hier en daar wat tijden scherper te stellen en wat hoger te eindigen, hoewel de Olympische gedachte overheerst. En natuurlijk was het het weekend van Roberts raceongeval . Zijn seizoen is over. Hij stopt er zelfs helemaal mee.
Een week na de clubrace is ook mijn seizoen over. Tijdens een dagje uit met de mannen, kan ik het niet laten om te roepen dat iedereen die op de rodelbaan zijn rem gebruikt een watje is. ( of andere bewoordingen) Wanneer ik dan met Bob naar beneden suis heb ik een dilemma. Mijn verstand zegt remmen maar mijn ego zegt afblijven. Mijn ego wint! Voorlopig althans, want uiteindelijk schiet mijn voet van de rem af en beland op een houten baan met dwarslatjes naast de baan. Bij het eerste dwarslatje slaat mijn voet naar achter, bij het tweede verlies ik mijn schoen en bij het derde latje een stuk uit mijn voet. Nadat we tot stilstand zijn gekomen, inspecteerd Bob de schade en spreekt de woorden:”Ach jongen toch” rukt zijn shirt uit en bind mijn been/voet ,waar het bloed uit spuit, vakkundig af.
2 weken in het ziekenhuis van Essen(D) volgen, waar ze het gat in mijn voet dichten met een stuk uit mijn kuit, wat dan weer gedicht wordt met een stuk uit mijn dijbeen. Het betere knip en plakwerk dus. Ik moet bijna 4 maanden revalideren dus het raceseizoen zit er op dat moment voor mij wel op.
Het seizoen voor mijn motor loopt nog even door. Bob constateert dan zijn motor kapot is een paar dagen voordat hij op het circuit in Croix moet rijden. Omdat de mijne toch stil staat, leent hij hem. Maar daar is het seizoen voor mijn motor ook over. Bob gaat over de grens en legt hem in de grindbak. Op zich valt de schade mee en Bob heeft belooft het allemaal te herstellen.
Voorlopig rest het mij om uit te kijken naar het seizoen van 2010. De voorbereidingen zijn ondertussen alweer begonnen. Tegen die tijd zal mijn voet wel weer hersteld zijn en mijn motor ook. (toch, Bob?)
Powered by PivotX - ©2010 Windmill Web Work