Tja wat een drama was dit jaar eigenlijk als ik er nu op terug kijk, het enige wat ongeschonden uit de strijd is gekomen is mijn eigen lijf. Nou is dat gelukkig het belangrijkste dus kunnen we toch met vertrouwen in de toekomst nog eens even een terugblik werpen op het raceseizoen 2009.
Voor de eerste circuittraining was de Duc in blakende conditie, motorisch perfect en na noeste handarbeid zag ze eruit om door een ringetje te halen. De eerste training op Zolder werd na wat aarzeling succesvol afgerond ondanks de enorme regen en de stevige valpartij van Robert. Helaas was er geen tijd meer om me goed voor te bereiden op de clubrace maar zag door inmiddels wat ervaringsjaren met veel vertrouwen erop tegemoet.
De clubrace werd een wilde mix van emoties maar daardoor ook wel de meest memorabele uit mijn geschiedenis. Het rijden ging perfect, ik zat er goed op en de ronde tijden gingen al snel naar beneden. Helaas werd ik op de eerste dag al snel afgeremd door een probleem met mijn schakelpook, hierdoor kon ik niet goed terugschakelen en dat leverde helaas veel tijdverlies op (4 seconden langzamer dan 2008).
Door de perfecte hulp van chef-monteur Niels “McGyver” van Dongen heb ik daar de rest van het weekend geen last meer van gehad.
Op zaterdag stond ik dus vol goede moed klaar voor de kwalificatie training, het ging weer lekker totdat ik vriendelijk maar dringend door de marshalls werd voorzocht van de baan te gaan omdat ik nogal een rookscherm achter me optrok. Er van uitgaande dat het weer een carter ontluchting probleem was dachten de monteurs dit voor de racedag op zondag te hebben opgelost. Door deze problemen heb ik weinig rondjes kunnen maken wat resulteerde in een ontluisterende 33e startplek.
Wat die dag nog veel harder aankwam was uiteraard de enorme crash van vriendje Robert, je ziet het veel om je heen gebeuren maar als je vriendje wordt verscheept naar het ziekenhuis voel je dat diep in hart en zeker in je maag…… Gelukkig hebben we door genoeg bier dit ’s avonds met zijn allen een goede plek kunnen geven zodat we er op zondag allemaal vol voor konden gaan.
Zondag! Raceday!
Het regent halverwege de dag maar gelukkig droogt het mooi op precies voor mijn race: een droge baan dus vol gas!
De start is er een om van te dromen, ik start als 33e en ga als 11e de bocht in en na de 4e bocht (Strubben) lig ik zelfs 8e. Het gaat super en halverwege de een na laatste ronde lig ik zelfs 6e totdat weer die koelere roodgele vlag met mijn nummer tevoorschijn komt. Ik lek weer olie en moet de strijd dus staken om mijn conculega’s niet in gevaar te brengen. Desalniettemin kom ik met een super gevoel de baan af ik heb nog nooit zo waanzinnig gereden, dit was echt racen!!!!
Helaas blijkt later dat een flinke scheur in mijn rechter carter helft voor de olielekkage heeft gezorgd. Dit wordt dus flink sparen en klussen deze winter.
Omdat er al een geplande circuittraining stond voor juli was Martijn zo vriendelijk om zijn fiets aan mij te lenen, hoe dit is afgelopen kun je lezen in mijn verslag van die dag.
Het is dus niet mijn beste jaar uit mijn race carrière maar iedereen is zo aan het einde van het jaar weer hersteld van al hun blessures (Robert en Martijn van hun voet en benen en Erik van zijn Japanse griep) dus kan ik met een gerust het jaar afsluiten met mijn levensmotto:
Powered by PivotX - ©2010 Windmill Web Work
